کودکی که چشمانش خاموشی ترا دارد

گویی ترا می نگرد

و تو از میان هزاران نقش تهی

گویی مرا می نگری

انسان مه آلود!

ترا در همه ی شب های تنهایی

توی همه ی شیشه ها دیده ام

مادر مرا میترساند:

لولو پشت شیشه هاست!

و من توی شیشه ها ترا میدیم

لولوی سرگردان!

پیش آ

.....

بگذار پنجره را به رویت بگشایم

.....

شیشه ی پنجره شکست و فرو ریخت:

لولوی شیشه ها

شیشه ی عمرش شکسته بود "سهراب"

p.s:میترسم نکنه مادر راست بگه ؟!

نگران شیشه ی عمر لولوی شیشه هام !!!

نکنه پنجره شکسته باشه ؟!

نعنا:صرف خواستن چیزی بدون دانستن چرای اون،آدم را گمراه میکنه....فکر کنم معلومه که شدیدا سردرگمم!!