از جُرمم!

روی آینده ام تف میکنند* فقط برای رضای خدا!!!!

بر بلندای واژه ی آزادی

عاطفه نبود میان خشونت و جنگ

حلوای جوان روز پیش در کام اهل عمل

که بساطشان بوی خون میداد

شیرین بود!!!

در این جنگل هیچ دینی ایمانم را باور ندارد

آری، صلیب عیسی تقدیر محتوم تمامی تعهدهاست!!!

سرانجام این چای تلخ جوشیده

این لیوان شکسته

و آن شب پره ی مرده

مانند من است!

SELECTION

!NOT

ELECTION

همه باید فریاد بزنیم...

     مرده باد پوپولیسم!!!

نبض شاهرگ عمرم روز به روز می زند

آرزو!!!

وقتی در شب محو میشوم تورا نمیبینم

همیشه گناه اشک هایم دوست داشتن بود

حتی همین حالا!

آفتاب بر پیکره ی مصیبت هایتان کم فروشی میکرد ؟!

یا باران!!!

چه شد که نگاهتان پاک نشد؟!

چه شد که صدایتان محکم و استقامتتان راست نشد؟!

میدانم آفتاب و باران بیش از شما مقصرند

آنها حقارت معصیت را سالها پیش بدرود گفته اند

من و خویشتنم به مهمانی تک نفره ی آینه دعوتیم

زندگی را میخواهم فریاد کنم

و برایتان بگویم:

سالهاست کسی را حریف دغدغه های وسیعم نمی یابم!

روزی با لگد نابود میکنیم آنچه با سر پنجه ساختیم *فقط برای رضای خدا!!!

گاه است که غصه ها در سماور جوش بخورند، از همدیگر بالا میروند و بر سطح آب قل میخورند. میجوشند و دل را میجوشانند، سر میروند و سرریز میشوند. دست کسی نیست.
دهان وقتی به خود می آید که باز شده است.
دل، وقتی که رو شد دستت رو است. روی رو، سفره ی دل را کی جمع میکنی، چیزی درون آن نمانده است.
در بی خودی خودت را لو داده ای، چون چشمه جوشیده ای، چون سماور سر رفته ای.
با این همه، غصه ها هستند. هنوز که هنوز است. همان سر جایشان آماس کرده اند.!!!

(محسن مخملباف)

نه تلاشی برای محو تاریکی

نه نقابی برای استواری روشنی

این من بودم با هر آنچه که بود

این من هستم با هر آنچه که هستم

ایمانم بوی شیر تازه ی مادر میداد

بعد از سالها، رنگ و بو همان است!!!

حالتی از من طراحی شد

که فقط هویت بی حالت آینه را خدشه دار کرد!!!

راهی کشف کرده ام

که برای همیشه با هم دوست باشیم

این راه خیلی ساده است:

«هرچه من میگویم، انجام بده!»

(آقای باکلاه و آقای بی کلاه)
(شل سیلور استاین)

دود میخیزد از فاصله ای دور

آتشی است در این نزدیکی

سالهاست سردرگمیم، از هیچ به پوچ!!!

دیدین یه جا میگن:

هر چی سنگه ماله پای لنگه!!!

اون وقت یه جا دیگه میگن:

سیب سرخ دست آدم چلاقه!!!

با نسیمی...

بادی...

میشکنم .

تو طوفانی !!!

بوَزی میمیرم !!!

هیس !!!

گوش کن ...

دنیا آرومه ...

صدام بزن !!!

ریشه در کدام زمین استوار میکنیم ؟!

وقتی پرنده در پرواز

نور در خورشید

خورشید در بیکران

و خدا در ناکجا خانه میگیرد

!!!

این روزها ، حمله ی ناجوانمردانه ی دلتنگی

چراغ را به سکوت خوانده

یادمان باشد :

یکریز سخن گفتن از عدالت ، معنای عدالت نیست !!!

P.S: همیشه فکر میکردم جمع وبلاگ نویس یه جمع ادبیه که یه سری چیزا ارزش به حساب میاد و مقدسه .
زهی خیال باطل !!!
جنابی که نمیشناسمت عادت ندارم نفرین کنم ولی هنوز دارم از شعور بالای تو میلرزم ...
صمیمانه آرزو دارم شفا پیدا کنی . چون بهش محتاجی ...
شوخی با بعضی چیزا ، به معنی بچه ی با نمکی بودن و خفن بودن و پاف بودن نیست . دو ساعت پیش کامنت کذا رو دیدم دو تا شاخ صورتی در آوردم الانم که دارم مینویسم جای شاخام تیر میکشه . فکر کنم داره بزرگ میشه !!!!

در رویا به رهایی نشسته ام

حقیقت جاری است

در ذبح پر خشونت بره ای !!!

در تماشای جهیدن ها و بداهه ها !!!

کافر بودم

در بهار ظهور کرد

منکر شدم،از فصل ها ترسیدم

به ایمانم قسم ...

پشیمان نشدم از پریشانیم

بیزارم ، از دل نگرانیم

به سرزمینم باز گردانیدم

من تشنه ی صدای سه تارم

در ممنوعه های حضورم

در غربت دورافتادگی هایم

و در جشن خاموشی رستنم

مست صدای سه تارم !!!


سه تار:(به تعریف من !!!) ساز شیدایی ... سازی که باید باهاش عاشقی کرد .... شنید و مست شد .

کودکی که چشمانش خاموشی ترا دارد

گویی ترا می نگرد

و تو از میان هزاران نقش تهی

گویی مرا می نگری

انسان مه آلود!

ترا در همه ی شب های تنهایی

توی همه ی شیشه ها دیده ام

مادر مرا میترساند:

لولو پشت شیشه هاست!

و من توی شیشه ها ترا میدیم

لولوی سرگردان!

پیش آ

.....

بگذار پنجره را به رویت بگشایم

.....

شیشه ی پنجره شکست و فرو ریخت:

لولوی شیشه ها

شیشه ی عمرش شکسته بود "سهراب"

p.s:میترسم نکنه مادر راست بگه ؟!

نگران شیشه ی عمر لولوی شیشه هام !!!

نکنه پنجره شکسته باشه ؟!

نعنا:صرف خواستن چیزی بدون دانستن چرای اون،آدم را گمراه میکنه....فکر کنم معلومه که شدیدا سردرگمم!!

تا اینجا فقط گذشته

جالب اینجاست که از اینجا به بعد هم فقط میگذره

می خواهم خانه ای محکم

پر از پنجره بنا کنم

می خواهم خانه ای رو به بخشندگی آفتاب

پر از طلوع بنا کنم

می خواهم آلاچیقی بی سقف

پر از ستاره بنا کنم
.
.
.
.
.
.
.
p.s:فعلا پول ندارم ... بی کارم که هستم ... آلاچیق ،باغچه و خانه باشه برای بعد ...
فعلا یه پنجره می سازم با یه پرده ی نارنجی ...
شاید برای تناسب رنگش یه گلدون گل کاغذی هم گذاشتم کنار پنجره ...
فکر نکنم فرقی کنه که نقاشی باشه یا واقعی (بی پولیه دیگه!!!)

اگر آرامش

در سرود سکوت است ...

نمی خواهم !

کاش دنیا بنای غارتگران بود !!!

در ترانه های بی معنی زمزمه وارم

به اعتراف یک حس رسیدم

پروردگارا...

عاجزانه التماس میکنم

نابودم کن

تا: نبینم...نشنوم...نگویم...راه نروم...و

دوست نداشته باشم